Avangarda i komentari – međunarodni naučni zbornik radova u čast prof. dr Gojka Tešića

Po prvobitnoj ideji da se iskorači iz „žanra“ klasičnog naučnog zbornika u pravcu otvaranja prostora za esejističke i memoarske priloge, u prvom delu zbornika našlo se 18 zapisa o naučnim i životnim prijateljstvima Gojka Tešića, a u narednih osam poglavlja i 57 radova sa širokim dijapazonom povezanih tema, obrađenih strožom naučnom metodologijom. U zborniku su se, pored tekstova na srpskom, našli i radovi na stranim jezicima (engleski, nemački, slovenački, hrvatski). Rezimei su, osim engleskog i srpskog, dati u pojedinim slučajevima na poljskom, ruskom, nemačkom i italijanskom jeziku. Prilozi autora i autorki iz Srbije štampaju se i ćiriličnim i latiničnim pismom, odnosno onako kako je svako pojedinačno izrazio želju. Sveukupno u zborniku je zastupljeno 77 autora sa 75 tekstova, od kojih 17 sa inostranim afilijacijama.

Za prvi deo, „Gojko, prijatelj“, priloge je poslalo 18 autora (R. Popović, A. Petrov, J. Aćin, V. Visković, M. Pantić, S. Basara, S. Gavrilović, V. Bogišić, B. Kukić, S. Damjanov, V. Pištalo, I. Subotić, Z. Kovač, V. Cidilko, M. Aćimović Ivkov, Ž. Pržulj, S. Jaćimović, D. Tomasović). U njemu će čitalac pronaći zanimljive književnoistorijske podatke, svedočanastva o književnom životu kao jednom ne mnogo obrađenom polju istorije naše književnosti, ali i ponekad sentimentalne koliko i prijateljskom ironijom obojene zapise o ličnom književnom dodiru sa svugde prisutnim Tešićem.

Poglavlje „Teorija, filozofija, esejistika u avangardnom trajanju“ okuplja radove koji predstavljaju teorijsku osnovu za dalja promišljanja avangardnog duha u književnosti i umetnosti (V. Biti, R. Hodel, N. Milić, M. Juvan, D. Prole, M. Koh, N. Malešević). Slede radovi o avangardi u evropskim književnostima (A. Mančić, J. Vrečko, K. Pranjić, K. Jacek Kozak, S. Bradić, D. Bogutovac, M. Liguori). U četvrtom i petom poglavlju nalaze se tekstovi posvećeni radu Gojka Tešića kao istoričara srpske književnosti (K. Stevanović i D. Todoreskov, V. Perić, J. Panić Maraš, S. Savkić, D. Bedov, R. Lončar i Đ. Vesić), odnosno kao urednika, antologičara i polemičara (A. Jovanović, B. Stojanović Pantović, B. Vasić Rakočević, S. Rajičić Perić, M. Rogač Stančević, S. Nikolić). Autori i autorke u šestom poglavlju (B. Jović, A. Tatarenko, S. Novak Bajcar, Z. Petrović, P. Pijanović, V. Hamović, M. Medan, I. Tešić) koncentrišu se na analizu dela srpskih avangardnih pisaca. U narednom odeljku skupljeni su tekstovi koji na inovativan, ili u širem smislu avangardan način reinterpretiraju tradiciju srpske književnosti i umetnosti u 20. i 21. veku (S. Samardžija, A. Lešić, H. Dizdarević, M. Grujić, J. Aleksić, A. Simić, S. Šljivić, T. Tomazin, J. Josipović). Poglavlje „Preispitivanja kanona srpske književnosti“ donosi, u tešićevskoj tradiciji, naglašeno polemične tekstove prema kanonskom nasleđu srpske nauke o književnosti (P. Todorović, T. Rosić, M. Mustur, V. Milnović, M. Đuričić, S. Zlatković). Na kraju, pre poglavlja pod naslovom „Dodaci“ gde se sistematizuje bibliografska građa o G. Tešiću (koja uključuje i onu likovnu), doprinos proučavanju opusa velike Tešićeve opsesije, Stanislava Vinavera, dali su originalnim naučnim uvidima: V. Matović, B. Đorđević, Ž. Milanović, Ž. Svirčev, B. Čolak, S. Paripović Krčmar, S. Milanović i I. Perišić.