Poetički koncepti u srpskoj poeziji druge polovine HH veka

Naučna monografija Poetički koncepti u srpskoj poeziji druge polovine 20. veka predstavlja studiju srpskog pesništva u periodu nakon Drugog svetskog rata. Knjiga je podeljena u dve glavne celine – „(Auto)poetičke strukture“ i „Poetika prostora, stvarnosti i jezika“ – koje omogućavaju da se prati evolucija pesničkih tendencija kroz vreme. Hronološki raspored tekstova dodatno osvetljava dinamiku razvoja ideja i stilova, kao i uticaj društvenih i kulturnih uslova na pesnički rad.

Prvi deo monografije fokusiran je na analizu poetičkih koncepata u srpskoj poeziji druge polovine 20. veka, s akcentom na stvaralaštvo kanonizovanih pesnika koji su svojim inovativnim pristupom uneli nove dimenzije u poetski izraz (Stevan Raičković, Miodrag Pavlović, Ivan V. Lalić, Ljubomir Simović, Jovan Hristić). Ovo istraživanje je od izuzetnog značaja za razumevanje ne samo poetskih tokova i evolucije jezika i forme, već i za promišljanje kulturnih i društvenih promena koje su uticale na književnost tog doba.

U drugom delu monografije istražuje se poetika prostora, stvarnosti i jezika u stvaralaštvu nekoliko značajnih srpskih pesnika koji su u srpsku poeziju uneli važne inovacije i nove načine izražavanja (Aleksandar Ristović, Novica Tadić, Milosav Tešić, Rajko Petrov Nogo, Milutin Petrović). Poseban značaj ovog istraživanja leži u analizi kako pesnici oblikuju svoje pesničke svetove kroz jedinstvene pristupe prostoru, stvarnosti i jeziku, što otkriva dublje slojeve njihovih poetičkih koncepata.

Metodološki, analize su zasnovane na interdisciplinarnom pristupu koji objedinjuje elemente književne istorije, poetike, filozofije i kulturološke studije. Istraživanje se takođe oslanja na tekstualnu i intertekstualnu analizu, koja omogućava detaljno razmatranje odnosa između tradicionalnih poetskih formi i modernističkih eksperimenata.

Monografija Poetički koncepti srpske poezije druge polovine HH veka dragoceni je izvor za razumevanje kulturnog konteksta i poetike srpskih pesnika u drugoj polovini 20. veka. Kroz minuciozne analize i jasne argumentacije, monografija ne samo da objašnjava razvoj poetskih koncepata već i upućuje na dublje strukture i teme koje su obeležile poeziju tog vremena. Autorski pristup kombinuje teorijske okvire s konkretnim primerima iz dela značajnih pesnika, što doprinosi razumevanju kako su individualni radovi odražavali šire kulturne i socijalne promene.