Dimitrije Mitrinović i počeci psihoanalize na južnoslovenskim prostorima

Studija Dimitrije Mitrinović i počeci psihoanalize na južnoslovenskim prostorima dr Marka Teodorskog posvećena je čitanju Mitrinovićevog opusa kroz njegovo interesovanje za unutrašnji život čoveka i otkrivanju njegove sintetičke psihološke/psihoanalitičke misli.

Dimitrije Mitrinović (1887–1953), filozof, pesnik, avangardni kritičar i teoretičar umetnosti, jedan od ideologa Mlade Bosne, bio je izuzetno svestrana i eklektična ličnost. Ideja sinteze u opusu Dimitrija Mitrinovića predstavlja temeljni organizacioni princip koji svoju praktičnu primenu nalazi i na političkom planu, u razvoju ideja jugoslovenstva, panslovenstva i, konačno, Svečovečanstva. Studija istražuje princip integracije različitih uvida u jedinstveni sistem u ranim radovima, kroz uticaje filozofije vedante, stoicizma, potom Aristotelove etike i Vuntove psihologije. Psihoanalitički pojmovni aparat, frojdovsko nesvesno i Adlerova individualna psihologija, poslužiće kasnije kao nadogradnja u reartikulaciji ideja predratnog opusa.

Monografska studija polazi od unutrašnjeg pristupa Mitrinovićevim tekstovima, čime im omogućava da se međusobno osvetljavaju, uz nužno oslanjanje na sekundarnu literaturu. Istovremeno, ona doprinosi i rasvetljavanju šireg konteksta psihoanalitičkog diskursa u ranom XX veku na južnoslovenskim prostorima, analizirajući način na koji su postojeće koncepcije duše preoblikovane i reinterpretirane kroz novu terminologiju.

Sadržaj (PDF)