dr Aleksandra Mančić

Rođena u Beogradu, diplomirala je i magistrirala na grupi za Španski jezik i književnost književnost, na Filološkom fakultetu u Beogradu, sa temom magistarskog rada „Jugoslovenske književnosti srpskohrvatskog jezičkog područja u prevodu na španski (1930-1990)“. Doktorsku tezu „Una aproximación traductológica al problema de la cultura del extranjero“ (Traduktološki pristup problemu kulture stranca) odbranila je na Autonomnom univerzitetu u Madridu.

Radila je kao predavač na Filološkom fakultetu u Beogradu (1988-1998) i kao gostujući predavač na Autonomnom univerzitetu u Madridu (1989-1991). Učestvovala u osnivanju Kolegijuma za evropske jezike (1998), ogranka Centra za studije kulture, udruženog u Alternativnu akademsku obrazovnu mrežu (AAOM). Bavila se proučavanjem problema prevođenja i nastave prevođenja. Na AAOM, bila je koordinator kurseva „Odnosi dominacije između kultura – Prevođenje i manipulacija“, i „Prevođenje kao proces interkulturnog označavanja“ (1999-2000). Osnovala je i uređivala biblioteku Prevođenje i mišljenje, u izdanju Izdavačke kuće Rad i AAOM (2000-2005).

U Institutu za književnost i umetnost radi od 2008. godine. Bila je angažovana na projektu „Savremene književne teorije i njihova primena: nove diskursivne prakse književnoteorijskih proučavanja“ (2008-2010), i na projektu „Kulturološke književne teorije i srpska književna kritika“ (2011-2019, rukovodilac Projekta 2015-2019). Od 2020. radi na Odeljenju za teoriju književnosti i umetnosti, kojim je rukovodila u periodu 2020-2023.

Bavi se istraživanjem transkulturnih teorija, prevođenja, misli o prevođenju i odnosa prema filozofiji; međukulturne komunikacije; etike i poetike književnog prevoda; razvoja prevođenja i misli o prevođenju u srpskoj kulturi; prevođenjem između srpske i mediteranskih književnosti (španske, francuske, italijanske) u rano moderno doba. Prevela je stotinak knjiga sa španskog, francuskog, italijanskog i engleskog jezika.

Autor je knjiga Misticizam i opresija (2020); Egzotizam i kanibalizam (2017); Đordano Bruno i komunikacija. Prevođenje ideja (2015); Stvari koje nas prevazilaze. Uvod u prevođenje ideja (2013), Prevod i kritika (2010), Prstom anđela po snegu. Ogled iz mistike (2010), Moje telo nije obmana mašte. Servantesove veštice (2009), Vetrenjače na jezik. Dnevnik prevođenja Don Kihota (2005), Preverzije. Ogledi o španskim prevodima iz srpske književnosti (1999).

Dobitnik je profesionalnih priznanja Nagrada DKSG za knjigu Mistika i opresija (2021); Nagrada „Nikola Milošević“ za knjigu Đordano Bruno i komunikacija. Prevođenje ideja (2015); Nagrada „Aleksandar I. Spasić“ za prevod Mističke fabule u XVI i XVII veku Mišela de Sertoa (2011); Nagrada „Laza Kostić“ za prevod knjige Rukopis nađen u džepu Hulija Kortasara (2004); Nagrada „Radoje Tatić“ za prevod knjige O Hristovim imenima Luisa de Leona (2004); Nagrada „Miloš N. Đurić“ za prevod Duhovnog vodiča Migela de Molinosa (2001); Nagrada BIGZ-a za prevod romana Marija Vargasa Ljose Povest o Majti (1987).

Član je Srpskog književnog društva i Udruženja književnih prevodilaca Srbije.